سنگ مزار گهواره‌اى بدست‌آمده از گورستان امامزاده عبد اللّه كه اكنون در موزه سنگ گرگان نگه‌دارى مىشود . اين سنگ بسيار مجلل ، زيبا ، پركار و از نوع اشرافى است . درازاى آن 218 ( در قسمت پايه و نشيمن‌گاه ) ، پهنا 52 و ارتفاعش 45 سانت مىباشد . بر روى سطح سنگ دو برجستگى ديده مىشود كه يكى مستطيل شكل و در بالاى آن به صورت گل حكاكى شده و متن آن فرسوده گشته . كمى بالاتر از آن يك برجستگى مربع‌شكل مشاهده مىشود كه در وسط آن حوضچه‌اى را بوجود آورده‌اند كه احتمالا براى جمع شدن آب و روشنائى ( اعتقاد بازمانده از عصر ايران باستان نسبت به آب ) گود شده است . تزئينات سنگ شامل طرحهاى اسليمى ، گل و بوته ، قابهاى مزين ، گلهاى چهار پر و چهار ستون مارپيچ زيبا در چهار سوى سنگ مىباشد . متن آن به خط ثلث صلوات كبير در دو سمت بغل ( راست و چپ ) حك گرديده كه در اطراف قاب‌هاى صلوات كبير ( در قسمت بالا و پائين ) به خط نستعليق اشعار پارسى به مضمون حسرت از رفتن از دنيا نقر گرديده‌اند . اين سنگ احتمالا متعلق به قرن 11 ه . ق ( عصر صفوى ) است .